We gaan verder met het laatste deel over Tsjechische biatleten. Deze keer richten we ons op interessante inzichten van Michal Krčmář, een van de meest ervaren leden van het huidige Tsjechische nationale team.

Sommige atleten winnen met elegantie en verliezen met een glimlach. Michal Krčmář is daar niet een van, en dat geeft hij zonder aarzeling toe.

“Elke mislukking frustreert me, vooral als ik weet dat ik het in me heb en het niet kan waarmaken.” Krčmář zegt tegen Bezky.net.

Juist deze weigering om genoegen te nemen met gemakkelijke zelfacceptatie is wellicht de grootste kracht van een van de beste Tsjechische biatleten van dit moment.

Verliezen als ambacht

"Wie heeft je geleerd hoe je moet verliezen?" – op deze vraag antwoordt Krčmář met zijn kenmerkende botheid: “Het lijkt erop dat ik het zelf moest leren.”

In individuele sporten zijn verliezen moeilijker te verwerken dan in teamsporten. Er is niemand om je achter te verschuilen, niemand om de schuld te geven van een slechte prestatie. Krčmář weet dit. En toch, of misschien juist daarom, beweert hij dat hij nog steeds niet weet hoe het is om in de ware zin van het woord te verliezen.

“Als je een topatleet wilt zijn, mag je niet weten hoe je moet verliezen. Maar je moet wel weten hoe je ermee om moet gaan.”

Er is een dunne lijn tussen gezonde ambitie en destructieve frustratie. Krčmář worstelt vaak met deze gevoelens.

De verdwenen kleedkamer

Biatlon is een individuele sport. Michal was echter gewend om play Hij mist het collectieve aspect van voetbal in zijn competitieve leven.

“Ik mis de kleedkamer wel een beetje bij biatlon, dus ik probeer dat te compenseren bij de estafettes.”

Een groep mannen, een gemeenschappelijk doel, gedeelde adrenaline – dat is onvervangbaar.

Toch romantiseert hij de situatie niet. In een team vind je altijd echte vrienden, levenslange metgezellen. Maar er zijn ook mensen met wie je moet leren om collegiaal samen te werken.

“Je gaat niet zomaar een biertje of een kop koffie met ze drinken, maar je moet wel samenwerken.” Zo ziet Krčmář interpersoonlijke relaties in de professionele sport.

“Hoewel biatlon een individuele sport is, is het toch deels een teamprestatie. Soms help je iemand, en soms helpen zij jou.”

Sportieve ouders

Krčmář heeft sport letterlijk in het bloed. Zijn vader deed aan biatlon en nam zelfs deel aan de Olympische Spelen in Lillehammer. Dat was echter tijdens de opdeling van Tsjecho-Slowakije – en hij vertegenwoordigde Slowakije.

"Destijds werden ze als Tsjechen beschuldigd van sabotage, en hij moest het nationale team verlaten."

Een sportcarrière die abrupt werd beëindigd door politieke druk. Een bitter verhaal uit een tijd waarin de grenzen tussen staten nog maar net werden vastgesteld.

Zijn moeder played volleybal.

“Van jongs af aan werd ik op verschillende manieren in de richting van sport gestuurd.”

Het gaat niet alleen om genen of traditie, maar ook om de omgeving, waarden en wat er van jongs af aan thuis wordt meegegeven. Krčmář erfde zijn sportieve instinct, maar gaf er invulling aan met zijn eigen wilskracht.

Eigen gezin en compromissen

Michal is nu vader en echtgenoot. En deze connectie met topsport brengt ook de nodige wrijving met zich mee.

“Mijn gezin en ik genieten van de mooie momenten. Maar als je moet bedenken hoe je die combineert, komt dat op de schouders van je vrouw terecht.” Hij zegt het openlijk.

Als hij thuiskomt, probeert hij zich voor de volle honderd procent in te zetten voor zijn kinderen. Maar na een zware training is hij uitgeput en laat zijn geduld te wensen over.

“Ik probeer ze te temmen, maar meestal lukt het me niet. Het is niet makkelijk, maar ik zou het absoluut niet willen veranderen.”

De beslissing om mijn racecarrière voort te zetten bracht ook nieuwe regels met zich mee.

“Ik moest leren nee te zeggen.”

De prioriteiten zijn duidelijk: zich volledig aan zijn gezin wijden en voor de volle 100% trainen, zonder compromissen.

“Waar ik niet voor train, heb ik niet.”

Sport is alleen genadig voor degenen die er respect voor hebben.

Twintig, dertig seconden voor de start. Tientallen deelnemers staan ​​eromheen, op hun borst te slaan en hun kracht te tonen.

“Je probeert ze te negeren. Ze slaan op hun borst, alsof ze willen laten zien dat ze de alfamannetjes zijn.”

En dan klinkt er een schot – en dan ben je alleen nog maar met de muziek.

“In zulke spannende momenten kun je aan jezelf gaan twijfelen.”

Maar Krčmář weet hoe hij die innerlijke stem het zwijgen kan opleggen: juist met de zekerheid van het voltooide werk.

“Op zulke momenten weet ik dat ik mijn best heb gedaan.”

Dat is de racefilosofie van Michal Krčmář.

Jeugdherinneringen

De jeugd die Krčmář doorbracht in Vejsplachá – de plek waar nu het waterpark staat – draagt ​​onmiskenbaar zijn stempel. playIk heb daar iets gedaan wat leek op softbal met coach Suk; iedereen wilde dat. play De hele trainingssessie duurde, maar daarna moesten ze weer rennen. En na de training gooiden ze twee uur lang knikkers in de sneeuw. Geen ingewikkelde methoden, geen wetenschappelijke trainingsschema's. Gewoon de jongens, de sneeuw en het plezier van bewegen.

Het is deze basis – een oprechte liefde voor de sport, niet voor medailles – die hem zelfs nu nog motiveert, terwijl hij allang had kunnen stoppen.

Waarom voortzetten?

Een vraag die elke atleet zich in zijn latere jaren stelt. Het antwoord van Krčmář is verrassend bescheiden.

“De laatste jaren draait het niet alleen om resultaten, maar ook om gevoel. Ik wil mezelf uitdagen of een bepaalde vaardigheid verbeteren. Zolang ik voel dat ik het in me heb, vind ik het zinvol om door te gaan.”

Geen zielig gepraat over Olympische dromen. Gewoon een stille, oprechte wens om beter te zijn dan gisteren.

En dan is er nog één ding waar Michal Krčmář oprecht in gelooft.

“In de sport heb je een enorm voordeel. Wie op het werk kan er nou na de lunch even gaan liggen?” Hij voegt er met een glimlach aan toe dat hij dit na zijn carrière nooit meer zal doen.

Zolang hij de kans krijgt, stuurt hij zijn zwager provocerende foto's van diens middagslaapje met het commentaar: "Wat ben je aan het doen?"

Lees ook: Tsjechische biatlonteams voor het seizoen 2026/2027

Ben je geïnteresseerd in biatlon? Klik HIER en lees er meer over.