Υπάρχουν τέσσερις βασικοί λόγοι για τους οποίους το Νορβηγικό σύμβολο του ανώμαλου δρόμου κυριαρχεί στους αγώνες σπριντ. Ο Johannes Høsflot Klæbo έχει μια φρέσκια προσέγγιση στην τεχνική.

Έχει ικανότητα λήψης τακτικών αποφάσεων και σωματική διάπλαση ιδανική για το σύγχρονο σκι αντοχής. Αυτός ο μοναδικός συνδυασμός έχει αποδειχθεί ασταμάτητος. 

Έχουν εντοπίσει τέσσερις βασικούς λόγους για τους οποίους το Klæbo είναι τόσο εξαιρετικά αποτελεσματικό.  

1. Το Κλέμπο αντιπροσωπεύει την κορυφή του σύγχρονου σκι αντοχής
Ο Κλέμπο ανήκει στην επόμενη γενιά σκιέρ αντοχής, οι οποίοι έχουν μεγαλώσει με αρένες roller skiing. Αυτές συνήθως αποτελούνται από μικρούς, απότομους λόφους, απότομες στροφές και υψηλής ταχύτητας - όλα ιδανικά για την ανάπτυξη μιας σειράς συγκεκριμένων τεχνικών υψηλής ταχύτητας και την προσαρμογή σε γρήγορες αλλαγές τεχνικής. 

Το τελευταίο είναι ιδιαίτερα κρίσιμο: Κατά τη διάρκεια ενός αγώνα σπριντ, οι δρομείς κατά μέσο όρο εναλλάσσουν διαφορετικές υπο-τεχνικές περισσότερες από 30 φορές. Κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων, ο Klæbo ήταν ένας γρήγορος κλασικός σκιέρ, αλλά στο πατινάζ κυριαρχούσε πραγματικά. Η ιδιόμορφη ποικιλία του στο "hopping V1" είναι ένα στυλ που αξίζει να σημειωθεί. Επιπλέον, έχει την ικανότητα να "καταναλώνει" ευκολότερο, κυματιστό έδαφος, παρόμοιο με αυτό που έκανε ο Thomas Alsgaard στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1994.  

2. Ο Κλέμπο είναι μπροστά από τον αντίπαλο στην ανάλυση της διαδρομής. 
Για κάθε αγώνα, ο Klæbo αναλύει την διαδρομή και το προφίλ με σχεδόν επιστημονικό τρόπο, προκειμένου να καθορίσει πώς να αγωνιστεί κάθε τμήμα με τον ταχύτερο δυνατό τρόπο. 

Αυτό ήταν ιδιαίτερα εμφανές στην τελευταία κορυφή του λόφου στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2018 στη Νότια Κορέα, όπου κατάφερε να επιταχύνει από διαγώνια βήματα με μεγάλη ανατροπή, μέσα από μερικά γιγάντια, ρευστά διαγώνια βήματα, σε ένα δυνατό διπλό κοντάρι και τέλος σε μια εξαιρετικά αποτελεσματική τεχνική κατάβασης. Η ταχύτητα που παράγεις πάνω από την κορυφή ενός λόφου είναι κρίσιμη για την ταχύτητα που μπορείς να κατέβεις πιο μακριά. 

Αυτό έχει μελετηθεί πρόσφατα στο αλπικό σκι από ερευνητή του Νορβηγικού Κολλεγίου Επιστήμης Άσκησης (Norges idrettshøgskole): Η ταχύτητα που ορίζετε από την πύλη είναι πολύ πιο σημαντική από ό,τι είχε υποτεθεί προηγουμένως. Απλώς κοιτάξτε τα πρώτα βήματα των αλπικών σκιέρ από την εκκίνηση. 

3. Το Κλέμπο έχει ιδανική σωματική διάπλαση για σύγχρονο σκι αντοχής
Ένα εξαιρετικά υψηλό VO2max ήταν ανέκαθεν προϋπόθεση για την επιτυχία σε διεθνές επίπεδο. Οι σκιέρ αντοχής είναι οι αθλητές με το υψηλότερο VO2max στον κόσμο, με τους περισσότερους άνδρες στο Παγκόσμιο Κύπελλο να βρίσκονται στα 85-90 ml/kg/min. 

Αλλά οι αγώνες σπριντ (<1,8 χλμ.), όπου η μέση ταχύτητα είναι περίπου 20% υψηλότερη από ό,τι για ένα αγώνισμα 15 χιλιομέτρων, απαιτούν επίσης απίστευτα υψηλή αναερόβια ικανότητα. Όχι μόνο για μια περιστασιακή αύξηση, αλλά ξανά και ξανά καθ' όλη τη διάρκεια του αγώνα. 

Αυτά τα δύο ενεργειακά συστήματα - το αερόβιο και το αναερόβιο, μπορούν να συγκριθούν με τους σύγχρονους κινητήρες υβριδικών αυτοκινήτων: ένας ισχυρός βενζινοκινητήρας προσφέρει υψηλή ισχύ για μεγάλο χρονικό διάστημα. Ο ηλεκτρικός κινητήρας μπορεί να αποδώσει ακόμη περισσότερη ισχύ για μικρό χρονικό διάστημα, αλλά εξίσου σημαντική είναι η απίστευτα γρήγορη επιτάχυνση του ηλεκτρικού κινητήρα. Όταν οδηγείτε με μέγιστη ισχύ, το αυτοκίνητο χρησιμοποιεί και τους δύο κινητήρες, αλλά όταν η μπαταρία είναι άδεια, το αυτοκίνητο την επαναφορτίζει στην επόμενη κατηφόρα. 

Οι σκιέρ που διαθέτουν ισχυρό βενζινοκινητήρα και μεγάλη μπαταρία με γρήγορη φόρτιση είναι οι ιδανικοί δρομείς σπριντ. Όλοι οι κορυφαίοι σπριντ έχουν αυτές τις ιδιότητες. Το Klæbo είναι μια ακραία έκδοση. 

4. Στο κλασικό σκι, η τεχνική τρεξίματος του Klæbo ξεχωρίζει 
Αυτή η τεχνική είναι προφανώς αποτελεσματική και γρήγορη, αλλά έχει υψηλό κόστος όσον αφορά την κατανάλωση ενέργειας. Το μοναδικό χαρακτηριστικό του Klæbo είναι ότι διαθέτει άφθονη ενέργεια (αναερόβια ικανότητα) για να εφαρμόσει αυτή την απαιτητική τεχνική. 

Η τεχνική τρεξίματος του Klæbo δεν είναι χρήσιμη μόνο για αναρρίχηση, αλλά έμμεσα και για καταβάσεις και στάθμες. Αυτή η τεχνική απαιτεί εξαιρετικά δυνατό λάκτισμα, το οποίο δημιουργεί μεγάλη πίεση στο χιόνι και επιτρέπει στον σκιέρ να τη γλιστράει με λιγότερο κερί για τις αναβάσεις. Λιγότερο κερί σημαίνει καλύτερη ολίσθηση, ιδιαίτερα στις στάθμες, όπου περισσότερα στρώματα μπορούν να δημιουργήσουν αντίσταση.